علت پنجم : كراهت مجاورت ظالمين اين معنا فى نفسه براى اولياء خدا امرى است مرغوب ، وقتى كه ببينند دعوتشان مؤثر نيست و جز ملالت و رنجش از اعمال ناشايستهء خلق چيز ديگر نيست ، طبعا متمايل به هجرت و اعتزال و غيبت مىشوند ، به‌خصوص كه اگر مأمور به سكوت و ترك دعوت هم باشند ، مانند حضرت صاحب الامر كه تا وقتش نرسد بايد ساكت باشد . نوح عليه السّلام پس از آن‌كه ديد دعوتش ديگر تأثيرى ندارد گفت : فَافْتَحْ بَيْنِي وَ بَيْنَهُمْ فَتْحاً وَ نَجِّنِي وَ مَنْ مَعِيَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ . « 1 » ابراهيم عليه السّلام گفت : وَ أَعْتَزِلُكُمْ وَ ما تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ وَ أَدْعُوا رَبِّي عَسى أَلَّا أَكُونَ بِدُعاءِ رَبِّي شَقِيًّا « 2 » و گفت : إِنِّي ذاهِبٌ إِلى رَبِّي سَيَهْدِينِ . « 3 » موسى گفت : رَبِّ نَجِّنِي مِنَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ . « 4 » به لوط عليه السّلام گفتند : اگر دست نكشى از گفتار خود ، ترا از قريه بيرون خواهم كرد . لوط گفت : لِعَمَلِكُمْ مِنَ الْقالِينَ * رَبِّ نَجِّنِي وَ أَهْلِي مِمَّا يَعْمَلُونَ . « 5 » اصحاب كهف نيز به همين لحاظ انزجار از اعمال قبيحه و بت‌پرستى قوم خود ، از شهر خود هجرت كرده تا اين‌كه در غارى جايگزين شدند . « 6 » پس اين عزلت و هجرت امرى است پسنديده و مرغوب و خداوند در شأن آن حضرت اين لطف را رعايت كرده و او را از ميان اين اجتماع پليد بيرون برده ، به‌خصوص مدت طولانى انزجارش قهرا دراز و زياد است . خود آن حضرت به على بن مهزيار هنگام ملاقاتش فرمود : « پدرم به من وصيت كرده كه مجاورت نكنم قومى را كه خداوند برايشان غضب كرده و ايشان را لعن كرده و

--> ( 1 ) - شعراء 118 . ( 2 ) - مريم 48 . ( 3 ) - صافات 99 . ( 4 ) - قصص 21 . ( 5 ) - شعراء 168 و 169 . ( 6 ) - رجوع شود به كهف 16 .